اكمل المومنین ایماناً احسنهم خُلُقاً

در روایتی از امام باقر علیه السلام آمده است هر کسی اخلاقش نیکوتر باشد  ایمانش نیز به همان نسبت کاملتر است

توجه به این بیان زیبا ما را وا می دارد به رابطه بین ایمان و اخلاق توجه کنیم

علمای اخلاق خُلق را سجایا و صفات ثابت درونی می دانند خصوصیاتی که اتفاقی صورت نمی گیرد و ناشی از ملکه شدن در درون انسان است

ایمان نیز فعل اختیاری انسان است که درونی می باشد و دارای شدت و ضعف می باشد

در روایت به این نکته اشاره دارد اسلام دین خوش اخلاقی است چرا که خوش اخلاق را کامل ترین مومنان می داند

بسیاری اتفاق می افتد که انسانهایی را می بینم ولی با چهره ای عبوس کنج عزلت خزیده اند و در رفتار متکبرانه رفتار می کنند

از خود می پرسیم آیا من هم مسلمان واقعی باشم چنین خواه بود؟

براستی که چنین نیست و سیرت پیامبر اسلام صلوات و درود خدا بر او و خاندانش باد بر بد اخلاقی و ترش رویی نبوده است

و با دوست و دشمن از باب رحمت و رافت برخورد می فرموده اند همینگونه چهره مومن باید موجب امید و آرامش برای دیگران باشد

البته این روایت به معنای جاذبه صرف انسانی نیست که فقط به دنبال جذب افراد باشیم بلکه طبق حدیثی دیگر باید برای خشم خدا نیز خشمگین شد و دافعه نیز داشته باشیم و در هر دو زمینه جذب و دفع قوی عمل کنیم

والسلام