نهضت جهاني اسلام و مساله نجات فلسطين از چنگال صهيونيسم و حاميان آن براي امام خميني به قدري اهميت داشت كه ايشان در همان ماه هاي اول پيروزي انقلاب اسلامي و درحالي كه هنوز از تولد انقلاب اسلامي شش ماه نگذشته بود درتاريخ 16مرداد ماه 1358 هـ . ش آخرين جمعه ماه مبارك رمضان را به عنوان روز جهاني قدس اعلام كردند و طي پيامي به عموم ملل مسلمان چنين فرمودند :

بسم الله الرحمن الرحيم

من در طي ساليان دراز خطر اسرائيل غاصب را گوشزد مسلمين نمودم كه اكنون اين روزها به حملات وحشيانه خود به برادران و خواهران فلسطيني شدت بخشيده است و بويژه در جنوب لبنان به قصد نابودي مبارزان فلسطيني پياپي خانه و كاشانه ايشان را بمباران مي كند. من از عموم مسلمانان جهان و دولت هاي اسلامي مي خواهم كه براي كوتاه كردن دست اين غاصب و پشتيبانان آن به هم بپيوندند و جميع مسلمانان جهان را دعوت مي كنم آخرين جمعه ماه مبارك رمضان را كه از ايام قدر است و مي تواند تعيين كننده سرنوشت مردم فلسطين نيز باشد به عنوان روز قدس انتخاب و طي مراسمي همبستگي بين المللي مسلمانان را در حمايت از حقوق قانوني مردم مسلمان اعلام نمايند. از خداوند متعال پيروزي مسلمانان را بر اهل كفر خواستارم

(صحيفه امام جلد 9 ص 267 )

بنابر اين اگر بخواهيم از نگاه امام خميني به روز قدس نظر بيفكنيم بايد بگوييم كه در حال حاضر روز قدس هم روز فلسطين و روز نجات قدس است وهم روز عراق روز افغانستان روز لبنان و روز كليه سرزمين هاي اسلامي كه اكنون هدف تجاوز و تهديد دشمنان اسلام قرار گرفته اند همچنان روز آزادي همه كشورها و سرزمين اسلامي كه به طور غيرمستقيم تحت سيطره آمريكا مي باشند نيز مي باشد. در اين روز مسلمان ها علاوه بر اينكه فرياد آزادي فلسطين عراق و افغانستان را سر مي دهند بايد براي آزادي سرزمين هاي اسلامي از چنگال عاملان و وابستگان و همدستان آمريكا در منطقه و در كل جهان اسلام نيز فرياد بزنند. البته فرياد زدن فقط مقدمه كار و آتش تهيه است و آنچه اساسي مي باشد اقدام عملي است كه مي تواند كار ساز باشد و دست دشمنان و عوامل آن ها را از سرزمين هاي اسلامي قطع كند.مفهوم ديگر روز قدس از نظر امام خميني وداع با توقف و درجا زدن مسلمانان و جوامع اسلامي و حركت به سمت اهداف عالي و همه جانبه اسلام است . بنابر اين روز قدس يعني روز حركت و روز پويايي مسلمانان . در اين روز بايد به همه مسلمانان تاكيد شود و همه مسلمانان بايد به خاطر داشته باشند كه دوران ركود و سكوني كه طي چندين قرن به يكي از مهم ترين مصايب جوامع اسلامي تبديل شده بود به سرآمده است و مسلماني كه ركود و سكون پيشه كند نه تنها سبب مي شود كه همواره به خواري و ذلت بيفتد و نوكري ملل و جوامع ديگر را بكند بلكه در انجام تكاليف و وظايف مسلماني هم كاملا مقصر است و نمي توان نام مسلمان واقعي بر او نهاد.