آيا در قرآن مجيد آيه‏اى در باره ازدواج موقت آمده است؟ 

خداوند متعال در سوره نساء به حليت متعه (عقد موقت) اشاره فرمود: «فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً»؛نساء(4)، آيه 24.
       «و زنانى را كه متعه (ازدواج موقت) مى‏كنيد. واجب است است مهرشان را بپردازيد».
       به گواهى بيشتر مفسران اهل تسنن و همه مفسران شيعه، اين آيه مربوط به ازدواج موقّت است. روايات فراوانى از اهل بيت‏عليه السلام در ذيل آيه وارد شده كه آن را به متعه تفسير و تبيين مى‏كند واژه «متعه» - كه «استمتعتم» از آن گرفته شده - در لغت به معناى بهره‏گيرى است، ولى در اصطلاح شرع، به معناى ازدواج موقت است. گذشته از آيه، روايات فراونى از پيامبرصلى الله عليه وآله آمده كه ازدواج موقت در آغاز عصر رسالت مشروع و حلال گرديده و اتفاق عموم دانشمندان شيعه و سنى بر جواز آن بوده است و حتى مسلمانان در آغاز اسلام به آن عمل مى‏كردند. منتها مخالفان مدعى‏اند: اين حكم بعدها نسخ و تحريم شده است. البته بديهى است كه هيچ كس - جز پيامبر اسلام - حق نسخ احكام را ندارد و تنها او است كه مى‏تواند به فرمان خدا پاره‏اى از احكام را نسخ كند. جالب اينكه جمله معروف خليفه دوم‏«متعتان كانت على عهد رسول الله و انا محرمهما و معاقب عليهما متعة النساء و متعة الحج»: دو متعه در زمان پيامبر اسلام‏صلى الله عليه وآله بود كه من آنها را حرام كردم و بر آنها مجازات مى‏كنم متعه زنان و حج تمتع (كه نوع خاصى از حج است).، به طور صريح دلالت مى‏كند كه اين حكم نسخ نشده و او خود اين امر را حرام كرده است؛ به هر حال اصل حكم مسلم بوده و هيچ دليل قانع كننده‏اى بر نسخ آن وجود ندارد.ر.ك: تفسير نمونه، ذيل آيه 24 از نساء.

منبع: پرسمان