مومنین به خاطر مصافحه گناهانشان مثل ريزش برگ از درخت ريخته مي شود

ابوعبيده مي گويد: من در مسيري همراه امام باقر عليه السّلام بودم و با او در يك رديف سوار بر مركب مي شديم؛

به هنگام سوار شدن ابتدا من سوار مي شدم و سپس حضرت سوار مي شد و سلام مي كرد و مصافحه مي نمود و به گونه اي برخورد ( و احوالپرسي) مي كرد كه گويا در برخورد اول است. و به هنگام پياده شدن ابتدا او پياده مي شد و سپس من از مركب پياده مي شدم و چون هر دو روي زمين قرار مي گرفتيم باز به من سلام مي كرد و طوري احوالپرسي مي كرد كه گويا در برخورد اول مي باشد.

من گفتم: شما برخوردي مي كنيد كه قبلاً در نزد ما مرسوم نبوده ( و چنين نمي كرده ايم). حضرت فرمود: آيا مي داني چه خيري در مصافحه قرار داده شده است؟ بدرستيكه مؤمنين اگر به هنگام ملاقات با يكديگر مصافحه كنند و با يكديگر دست بدهند تا وقتي كه از يكديگر جدا نشده اند خدا به آنها نظر ( رحمت) مي كند و گناهان آنها مثل ريزش برگ از درخت ريخته مي شود.

نتیجه: توجه کردین نسبت به این سنت کوتاهی می کنیم باز خدارو شکر وقتی سفر دوری می رویم مصافحه و رو بوسی داریم مطمئنا این روش ها برای پایداری دوستی و زائل شدن صفات زشت و کدری همچون حسادت و کینه بسیار مفید است بنابراین یادتون باشه این روش هم برای پیشگیری مناسبه و هم درمان عاقبت به خیر بشیم ان شاء الله.

اصول کافی ج2 ص180: زَامَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع فِي شِقِّ مَحْمِلٍ مِنَ الْمَدِينَةِ إِلَى مَكَّةَ فَنَزَلَ فِي بَعْضِ الطَّرِيقِ فَلَمَّا قَضَى حَاجَتَهُ وَ عَادَ قَالَ هَاتِ يَدَكَ يَا أَبَا عُبَيْدَةَ فَنَاوَلْتُهُ يَدِي فَغَمَزَهَا حَتَّى وَجَدْتُ الْأَذَى فِي أَصَابِعِي ثُمَّ قَالَ يَا أَبَا عُبَيْدَةَ مَا مِنْ مُسْلِمٍ لَقِيَ أَخَاهُ الْمُسْلِمَ فَصَافَحَهُ وَ شَبَّكَ أَصَابِعَهُ فِي أَصَابِعِهِ إِلَّا تَنَاثَرَتْ عَنْهُمَا ذُنُوبُهُمَا كَمَا يَتَنَاثَرُ الْوَرَقُ مِنَ الشَّجَرِ فِي الْيَوْمِ الشَّاتِي