وَالَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ (شوری/37)

(مومنان )همان كساني (هستند )كه از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می کنند و هنگامي كه خشمگين مي‏شوند عفو مي‏كنند.
       در این آیه خداوند سه صفت از صفات مومنان را ذکر کرده است که دراین بخش به ویژگی سوم اشاره مختصری می شود. سومین علامتی که خداوند

 برای مومنین ذکر می کند عفو و بخشش است . چیزی که متاسفانه در جامعه ما کمرنگ شده است هر چند هنوز هم کسانی هستند که با برخورد کریمانه در مواقع عصبانیت  یادآور این آیه الهی می باشند.

        در توجیه  فراموشی این صفت برخی چنین می گویند که ما اگر در مقابل طرفمان کوتاه بیاییم او جری تر و پرروتر میشود. حال آنکه اصلا این حرف درست نیست و شاید بعضی افراد معدود و انگشت شمار از عفو و گذشت شما سوء استفاده بکنند ولی غالب آدمها چنین نیستند و وقتی در مقابل پرخاش آنان سکوت و بی تفاوتی اختیار شود شرمنده شده و به اشتباه خود پی می برند و خجالت زده می شوند.آری باید چنین بود:

                                          وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا

  باید با خوشرویی و کلام نیکو با مخاطبان جاهل خود برخورد کرد و از لغزش های دیگران چشم پوشی کنیم که این بهنرین برخورد و بهترین گزینه برای خوب زیستن و سالم زندگی کردن است.