كَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنسَانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِّنكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ.

 كار آنها همچون شيطان است كه به انسان گفت كافر شو (تا مشكلات تو را حل كنم!) اما هنگامي كه كافر شد گفت: من از تو بيزارم، من از خداوندي كه پروردگار عالميان است بيم دارم!

        در صحنه قیامت وقتی انسان مواخذه شده و به او گفته میشود که چرا این همه گناه کردی در جواب با اشاره به شیطان می گوید: خدایا ! این بود که مرا اغفال کرد و از راه راست منحرف نمود. در این وقت شیطان جواب میدهد که به من چه! من فقط به تو این راه را نشان دادم ! تو خودت امدی دنبالم ، من که تو را مجبور نکردم  و سپس اعتراف می کند که من از خدای عالمیان میترسم و آن وقت است که انسان می ماند و باری سنگین از گناهان.

        ما انسانها همیشه دنبال این هستیم که تقصیرات ،کوتاهی ها و اشتباهات خود را بر گردن دیگران بیاندازیم و دنبال مقصری غیر از خودمان بگردیم. از طرف دیگر در زندگی روزمره خود افرادی را می بینیم که ما را به اموری تشویق می کنند و وقتی آن امر انجام شد خود را از آن فعل مبری دانسته و با ذکر توجیهاتی سعی می کنند خود را غیر دخیل دانسته و تمام گناه را به گردن خودمان بیندازند ؛دقیقا مانند شیطان در این آیه.

        باید همیشه مواظب باشیم و فریب شیطان و چینن افرادی را  نخوریم که روزی میرسد که تأسف خوردن هیچ فایده ای ندارد.